Pjus „Nie mówię szeptem"

napisać coś warto, mam weny chwilę

sięgam po knigę, autor: Henry Miller

piszą, że "życie i twórczość łączy szczerość"

moje też, ale powiedz to raperom

co robią z siebie wampirze bóstwa

szczerzą kły i nie widać ich w lustrach

ja nie mówię szeptem, gdy mówię, kim jestem

nie wybieram epitetów dlatego, że są bielsze

lub czarniejsze albo bardziej kolorowe

jeżeli już to bardziej karolowe

bo Pjus i Karol to nie jest dwóch typów

nie gram, nie udaję, nie stosuję chwytów

nie mówię szeptem, gdy mówię, kim jestem

dzielę się sobą, gdy dzielę się wersem

rap jak fotografie, choć nie wpadam w kliszę

"pisz tak jak żyjesz, żyj tak jak piszesz"

możesz być znużony tekstami na tej płycie

lub rzygać już odmianą czasownika słyszeć

ale nabierzesz szacunku do tych wersów

jak głuchotę będziesz tłumaczył swemu dziecku

albo raczej np. dopiero swoim wnukom

przypomnisz sobie typa, co miał sztuczne ucho

może w twojej rodzinie będzie osoba głucha

nie życzę tego wcale! jak mówią, odpukać!

przypomnisz sobie, jak poznasz ten dramat

typa, który wstał, choć był na kolanach

i mówię to ja -gość z metalem w głowie

co nie mówi szeptem, jak pytają go o zdrowie

nie mówię szeptem, gdy mówię, kim jestem

dzielę się sobą, gdy dzielę się wersem

i by mówić o chorobie nie mam problemu

"będziesz śmierci tak blisko, zrozumiesz dobrze czemu"

nie mówię szeptem, gdy mówię, kim byłem

teraz mam chwilę, teraz mam siłę

by kłamstwo zwać kłamstwem, zdradę zdradą

a bycie palantem nie tylko wadą

ale nawet tej samokrytyki zasób

nie jest w stanie już cofnąć czasu

ani dawnemu ego wybić tamtych zębów

bo co z tego, że przyznaję się dziś do błędów

skoro nie umiem ich obrócić w niebyt

Twoje szczęście zastąpiły moje potrzeby

już nigdy nie zastąpię Ciebie swoją pychą

kocham Cię, nie będę mówił tego cicho

nie mówię szeptem, gdy mówię, kim jestem

dzielę się sobą, gdy dzielę się wersem

ale serce i ciało ma tylko ona

"będę starzał się z nią, bo ona to ma"